Αγάπη & Συγχώρεση - Σωκράτης

- Σωκράτη, πες μου κάτι για την συγχώρεση.
- Όντως πρέπει κάτι να σου πω γι' αυτήν, διότι στην πραγματικότητα εσύ δεν συγχώρεσες κανέναν ποτέ...

- Μα τι μου λες, Σωκράτη! Έχω συγχωρέσει πολλές φορές!
- Φαινομενικά... για να φανείς καλός στα δικά σου και των άλλων τα μάτια. Στην ουσία ούτε οι άλλοι συγχώρεσαν κανέναν, όχι μόνο εσύ, αν αυτό σε κάνει να νιώθεις καλλίτερα...

- Τόσο κακοί είμαστε όλοι Σωκράτη;
- Όχι, τόσο ανήξεροι όλοι σας είσαστε, Διόστρατε. Ουδείς εκών κακός. Κακός γίνεσαι από την άγνοιά σου.

Μοιράζομαι την ευθύνη

Ο έχων την ευθύνη προνοεί, αλλά και αναλαμβάνει το κόστος των πράξεών του. Προνοώ σημαίνει φτιάχνω φαγητό πριν πεινάσω (μιας και γνωρίζω ότι κάποια στιγμή σίγουρα θα... πεινάσω και επίσης γνωρίζω ότι ρισκάρω να μείνω νηστικός αν δεν βρεθεί κάποιος καλός άνθρωπος να με ταΐσει).

Όταν κάποιος ζει μόνος του, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ αναλαμβάνει όλη την ευθύνη τού εαυτού/αναγκών του και του χώρου του (αν δεν μαγειρέψει δεν θα φάει, αν δεν καθαρίσει δεν θα καθαριστεί ο χώρος από μόνος του).

"Το σώμα, μας εμποδίζει στο κυνήγι της Αλήθειας", Πλάτωνας

Ο Πλάτωνας λέει: "Το σώμα μας φορτώνει με μύριες όσες ασχολίες για την απαραίτητη επιβίωση μας, ακόμη, αν επισυμβούν κάποιες ασθένειες, μας εμποδίζουν στο κυνήγι της αλήθειας και μας γεμίζουν με έρωτες και επιθυμίες και φόβους και κάθε είδους φαντάσματα και ανοησίες ώστε... όπως λέει πραγματικά και η παροιμία, εξαιτίας αυτού δεν μας είναι δυνατόν ποτέ να σκεφτούμε λογικά για τίποτε.

Πράγματι, πολέμους και επαναστάσεις και μάχες δεν τα προκαλούν τίποτε άλλο παρά το σώμα και οι επιθυμίες αυτού, γιατί, όλοι οι πόλεμοι γίνονται για την απόκτηση χρημάτων.

Συμβαίνουν γύρω σου ή... συν+βαίνουν με εσένα;

Αυτή την περίοδο επισκέφτηκα το Όσλο για δουλειές. Ένα από τα απογεύματά μου, βγήκα στην κεντρική πλατεία της οδού Καρλ Γίοχανς (Karl Johans) για βόλτα. Κοντά στο μεγάλο συντριβάνι, ένας νεαρός έφτιαχνε σαπουνόφουσκες με ένα δακτύλιο διαμέτρου όσο και το μισό του χέρι. Οι σαπουνόφουσκες πέταγαν, μέχρι που από το βάρος και την περιστροφή, έσκαγαν στην επιφάνεια του νερού του συντριβανιού.

Βλέποντας τις σαπουνόφουσκες, κι επειδή είχα όρεξη για φιλοσοφία, είδα την κάθε στιγμή έντονης χαράς ή θλίψης σαν μια σαπουνόφουσκα. Φουσκώνει στην αρχή, προκαλεί εντύπωση (με θετική ή αρνητική χροιά)…. και σκάει στο πέρασμα του χρόνου.

Χαλίλ Γκιμπράν - Οι Τέσσερις Βάτραχοι

Όταν πιστέψεις ότι τα ξέρεις όλα, και θεωρήσεις τον εαυτό σου τέλειο, έχεις θεωρήσει κατευθείαν την οποιαδήποτε καινούρια γνώση άσκοπη. Άρα έχεις σταματήσει να εξελίσσεσαι και για να διατηρήσεις το "μεγάλο σου όνομα" αρχίζεις να σπρώχνεις, να εχθρεύεσαι, να πολεμάς...

Κι όταν γύρω σου βλέπεις 99,9% "κακούς" ανθρώπους, γιατί εσύ είσαι ο "καλός που τα ξέρει όλα", αρχίζεις να τους ασκείς ψυχολογική ή και πνευματική πίεση, να τους λες τι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουν, γιατί εσύ ξέρεις... Ας δούμε όμως και την παραβολή του Χαλίλ Γκιμπράν

Πνευματικός κόσμος… Υπάρχει; Μ’ αγγίζει; Μ’ ενδιαφέρει;

Στην πλειοψηφία μας, οι άνθρωποι αφοσιωνόμαστε στο ρυθμό της μέρας και της καθημερινότητας. Ακολουθούμε πιστά τις συνήθειές μας, την ενασχόληση με τους στόχους μας, την τριβή με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας. Κάθε μέρα που περνά, το κάθε τικ-τακ του ρολογιού μάς πετυχαίνει σε φάσεις όπου η προσοχή μας επεξεργάζεται πλήθος από πληροφορίες πάνω στην καθημερινότητα. Είμαστε σαν ένας υπερυπολογιστής που δέχεται συνεχώς εισερχόμενα δεδομένα και παράγει εξερχόμενες δράσεις, ή σκραπάρει την πληροφορία. Αυτή η εικόνα είναι μια ρεαλιστική εκδοχή του εαυτού μας.

Michelangelo Pistoletto: Ο μύθος και η πνευματικότητα στην τέχνη.

Ο Michelangelo Pistoletto, από τις σημαντικότερες μορφές της διεθνούς εικαστικής σκηνής και πρωτοπόρος καλλιτέχνης της “Arte Povera’, παρουσιάζει έργο του για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αισχυλείων, στην Ελευσίνα. Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Manuela Gandini, κριτικός τέχνης, συγγραφέας και καθηγήτρια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (NABA) στο Μιλάνο.

Η έκθεση αποτελείται από τρεις μεγάλες ‘site – specific’ εγκαταστάσεις, τον Τρίτο Παράδεισο, στον προαύλειο χώρο του Ελαιουργείου και έναν διπλό Λαβύρινθο με δύο κέντρα, στα δύο διπλανά κτήρια.

Η ματαιοδοξία μας για το "Check in" και το "Like"

Ένα κλικ αρχίζει να απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδίως τους νέους. Πρόκειται για το κλικ στην ένδειξη που μας προστάζει να κοινοποιήσουμε την παρουσία μας...

Η Πίστη στο ταξίδι της Ζωής!

Η Πίστη είναι μια ιδιότητα συνυφασμένη με την ύπαρξη του Ανθρώπου. Φιλοσοφικές θεωρίες, θρησκείες, ιδεολογικά ρεύματα, επιστημονικά δεδομένα και ανακαλύψεις προσέφεραν, κάθε φορά, το αντικείμενο της πίστεως στον Άνθρωπο.

Αυτό που προσφέρει κάθε φορά το αντικείμενο της πίστης, είναι μια εκδοχή του : «Γιατί είναι έτσι ο κόσμος» και μια ευχή : «να πάνε όλα καλά». Το αντικείμενο, δηλαδή, της πίστης αναλαμβάνει να καλύψει το κενό γνώσης και το φόβο για το άγνωστο.

Η συνείδηση της Ευγένειας!

“Μην είσαι αγενής’’, συνηθίσαμε να ακούμε. “Να έχεις καλούς τρόπους, για να σ' αγαπάνε!”.

Τι είναι λοιπόν η Ευγένεια;

Πιστεύω στον Εαυτό μου!

Η αυτοπεποίθηση έχει να κάνει με την αυτογνωσία και την πίστη στον εαυτό μας και όχι με την αυτοπροβολή μας προκειμένου να γίνουμε αποδεκτοί στους άλλους, όπως εσφαλμένα πιστεύουμε συχνά. Ας δούμε πώς μπορούμε να την αποκτήσουμε:

Ο Λαβύρινθος του Νου

Υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει άγχος; Όχι μόνο την σημερινή εποχή, που οι εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ιλιγγιώδεις, αλλά και στο παρελθόν. Άγχος για την  την εκπλήρωση των επιθυμιών μας,  την επιβίωση μας. Τι μας προκαλεί όμως το άγχος;

Άγχος είναι ένα σύνολο από αταξινόμητες σκέψεις [προβλήματα], οι οποίες μας ταλαιπωρούν γιατι δεν ξέρουμε τον τρόπο να τις "αρχειοθετήσουμε". Αυτές με την σειρά τους "γεννούν" αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, όπως φόβο, θυμό, λύπη, θλίψη, με αποτέλεσμα να έχουμε προβλήματα διαχείρισης της καθημερινότητάς μας. 

Η Ευτυχία είναι μια κατάσταση του Μυαλού!

Αν θέλαμε απλώς να ήμασταν ευτυχισμένοι θα ήταν εύκολο. Αλλά θέλουμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι από τους άλλους. Και αυτό σχεδόν πάντα είναι δύσκολο, μιας και τους νομίζουμε πιο ευτυχισμένους απ ότι είναι. 

Montesquieu 1689-1755

Αξίζω...! Γιατί;;

Τα πάντα γύρω μας έχουν μια αξία. Η εκδρομή μας στη θάλασσα, η εργατοώρα, ο καφές, εμείς. Εύκολα αποδίδουμε μια αξία στα υλικά αγαθα: την αγοραστική τους δύναμη. Σε εμάς, όμως, τί αξία αποδίδουμε και γιατί; Μήπως, μας αντιμετωπίζουμε ως προϊόν προς πώληση;

Γιατί αξίζω; Ας βουτήξουμε μέσα στην ίδια τη λέξη, καθώς ο αρχαίος κυνικός φιλόσοφος Αντισθένης μας έχει συμβουλέψει πως “αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις”. Το ρήμα “αξίζω” προέρχεται από το μέλλοντα χρόνο του ρήματος “άγω”, που σημαίνει οδηγώ. Δηλαδή, σύμφωνα με την ετυμολογία, αξίζω γιατί θα οδηγήσω. Σε ελεύθερη μετάφραση:

ΤΕΣΤ: Το νόημα της ζωής σου!

Ο σκοπός ή το νόημα της ζωής είναι ένα παλιό φιλοσοφικό ερώτημα από εκείνα για τα οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Για ποιον λόγο είμαστε εδώ; Τι είμαστε; Από που προερχόμαστε; Ποιός είναι ο σκοπός μας; Τι έχει σημασία στη ζωή; 

Ο φόβος του μεταμοντέρνου ανθρώπου

Ο μεταμοντέρνος άνθρωπος δεν φοβάται την οικονομική κρίση, ούτε τους σεισμούς και τα τσουνάμια, δεν φοβάται μη τον εγκαταλείψει η σύζυγος, ή η πίστη του.

Το μόνο που πραγματικά φοβάται είναι μήπως συμβεί κάτι βαθιά και οριζόντια ανατρεπτικό που θα συμβάλλει ώστε να αλλάξει η κεκτημένη προσωπική και συλλογική αίσθηση της αυτοδυναμίας κι αυτάρκειάς του, πάνω στην οποία στήριξε μεθοδικά την ασφάλεια του.

Η ιστορία της σκιάς...

Γεννήθηκα σ’ ένα πηγάδι γκριζόμαυρο, με μυρωδιές που θυμίζουν υπόνομο του Μεσαίωνα και που περιμένουν να καθαριστούν και να απολυμανθούν χρόνια τώρα. Ένιωθα συνεχώς χαμένη, λες και κάτι μου είχαν κλέψει από μέσα μου. Ο κόσμος με απόδιωχνε σαν ένα μίασμα, που από καιρό είχε κρυμμένο μέσα του, να τον βασανίζει, τρεφόμενος από αυτό. Μια απώλεια με χαρακτηρίζει, απώλεια χαρακτηριστικών που φαίνονται τόσο βαθιά και τόσο καλά κρυμμένα. Πώς, επιτέλους, να βγουν στην επιφάνεια! Πόσο πολύ φοβάμαι την απώλεια! Απώλεια του εαυτού μου; του κόσμου γύρω; Απώλεια που πηγάζει από τι; Kι έτσι δεν θέλω να σκέφτομαι ότι θα πάθω κάτι, πως θα χάσω την εύνοια του κόσμου, πως θα εξαφανιστώ και δεν θέλω να χάσω εκείνους που με πρόσεξαν, που με είχαν μέσα τους έστω κι έτσι και βασανίζομαι!

Ο χώρος διευρύνεται… μήπως κι εμείς;!

Όλα όσα παρατηρούμε γύρω μας αποκτούν υπόσταση στο χώρο και το χρόνο. Το τραπέζι, η καρέκλα, το μπουφάν, το ραδιόφωνο, όλα αυτά υπάρχουν μέσα στο χώρο και καταλαμβάνουν κάποιο χώρο.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι είναι χώρος; Ή μήπως όχι, επειδή είναι τόσο προφανές;

ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Τη στιγμή που σκέφτεσαι ότι θα χλευαστείς για τις ιδέες σου

.
Τη στιγμή που νιώθεις ότι όλοι είναι εχθροί σου

.
Τη στιγμή που κάνεις ό,τι πρέπει, γιατί έτσι πρέπει

.
Όταν κάθε στιγμή φοβάσαι

.
Το «Σύστημα» σε έχει καταπιεί…

Διαλογισμός: Πιο αναγκαίος από ποτέ!

Είναι προφανές ότι ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός στο παρελθόν. Τα ερεθίσματα και οι πληροφορίες που σήμερα εμείς παίρνουμε μέσα σε μια μέρα, αντιστοιχούσαν σε τουλάχιστον έξι εβδομάδες, πριν από εξακόσια χρόνια. Εμείς είμαστε σαράντα φορές πιο πιεσμένοι από τον άνθρωπο του παρελθόντος, προκειμένου να μαθαίνουμε και να προσαρμοζόμαστε.